ศรัทธาวันนี้

20 กันยายน 2026

ความใจดีของพระเจ้าเกินกว่าความคาดหวังของเรา

“คุณอิจฉาหรือ เพราะฉันใจดี?”
มัทธิว 20:15

ข้อคิดวันนี้

ถึงพี่น้องทุกคน ในขณะที่คณะกรรมการโลกเตรียมพิจารณาข้อพิพาททางทะเลระหว่างกัมพูชาและไทย พระคัมภีร์วันนี้เตือนใจว่าแม้แต่ในเรื่องความยุติธรรมระหว่างประเทศ ความเมตตาของพระเจ้าก็พร้อมจะสัมผัสทุกฝ่าย และเราเองก็ถูกเรียกให้มีใจที่เปิดกว้างและให้อภัยเช่นกัน

การรับมือ

เมื่อเรารู้สึกผิดหวังหรือชีวิตดูไม่เป็นธรรม บทอ่านวันนี้เตือนใจให้เราวางใจในพระปัญญาและความรักอันล้นเหลือของพระเจ้า ซึ่งมักจะเกินกว่าความเข้าใจของเราเกี่ยวกับความยุติธรรมหรือรางวัล

ครอบครัว

ในครอบครัวของเรา เราถูกเรียกให้สะท้อนความอดทนและการให้อภัยเหมือนพระเจ้า วางความเปรียบเทียบและความอิจฉาทิ้งไป แล้วเฉลิมฉลองของขวัญและเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกันของแต่ละคน

ชุมชน

ในชุมชน เราได้รับเชิญให้เป็นหนึ่งเดียวในจิตใจ ให้กำลังใจกันอย่างจริงใจ ไม่มีความอิจฉา เปิดรับทุกคนด้วยความยินดี ไม่ว่าพวกเขาจะมาเมื่อไรหรือมีบทบาทอย่างไร

บทอ่านวันนี้

บทอ่านที่ 1 · Isaiah 55:6-9

จงแสวงหาพระยาห์เวห์ขณะที่จะพบพระองค์ได้ จงร้องหาพระองค์ขณะที่พระองค์ยังอยู่ใกล้ ให้คนชั่วร้ายละทิ้งวิถีทางของตน และคนอธรรมทิ้งความคิดของตน ให้พวกเขาหันมาหาพระยาห์เวห์ และพระองค์จะเมตตาเขา และหันมาหาพระเจ้าของเรา เพราะพระองค์จะให้อภัยอย่างเต็มใจ “เพราะความคิดของเราไม่ใช่ความคิดของเจ้า ทั้งวิถีของเจ้าก็ไม่ใช่วิถีของเรา” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น “ฟ้าสวรรค์สูงกว่าแผ่นดินโลกฉันใด วิถีของเราก็สูงกว่าวิถีของเจ้า และความคิดของเราก็สูงกว่าความคิดของเจ้าฉันนั้น

เพลงสดุดี · Psalms 145:2-3, 8-9, 17-18

ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ทุกวัน จะแซ่ซ้องยกย่องนามของพระองค์สืบไปเป็นนิตย์ พระยาห์เวห์นั้นยิ่งใหญ่ สมควรแก่การสรรเสริญเป็นที่สุด ความยิ่งใหญ่ของพระองค์นั้นไม่มีผู้ใดหยั่งคะเนได้ พระยาห์เวห์มีพระคุณและเมตตา โกรธช้า และเต็มด้วยความรักมั่นคง พระยาห์เวห์ดีต่อทุกคน พระองค์รักเอ็นดูทุกสิ่งที่สร้างขึ้น พระยาห์เวห์ชอบธรรมในทางทั้งปวงของพระองค์ และสัตย์ซื่อในทุกสิ่งที่ทำ พระองค์อยู่ใกล้ทุกคนที่ร้องต่อพระองค์ ที่ร้องต่อพระองค์ด้วยความสัตย์จริง

พระวรสาร · Matthew 20:1-16

“เพราะอาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนเจ้าของไร่องุ่นที่ออกไปแต่เช้า เพื่อจ้างคนมาทำงานในไร่องุ่น เขาตกลงที่จะจ่ายค่าจ้างวันละหนึ่งเดนาริอันแล้วให้พวกนั้นไปทำงานในไร่ ประมาณเก้าโมงเช้า เขาออกไป เห็นหลายคนยืนอยู่ว่างๆ ที่ตลาด จึงชวนว่า ‘มาทำงานในไร่องุ่น เราจะให้ค่าจ้างตามสมควร’ พวกเขาก็มา เจ้าของไร่องุ่นออกไปทำเช่นเดิมอีกตอนเที่ยงวันและบ่ายสาม ประมาณห้าโมงเย็นก็ออกไปอีก และยังพบคนยืนอยู่จึงถามว่า ‘ทำไมมายืนอยู่ว่างๆ ทั้งวันที่นี่’ คนเหล่านั้นตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’ เจ้าของไร่องุ่นจึงพูดว่า ‘อย่างนั้นก็มาทำงานที่ไร่ของเรา’ พอตกเย็น เจ้าของไร่องุ่นสั่งหัวหน้าคนงานว่า ‘ไปเรียกคนงานมารับค่าจ้าง เริ่มจากคนหลังสุดไปจนถึงคนแรกสุด’ คนงานที่เริ่มทำงานตอนห้าโมงเย็นรับเงินไปคนละหนึ่งเดนาริอัน คนที่มาก่อนคิดว่าตัวเองจะได้มากกว่า แต่กลับได้คนละหนึ่งเดนาริอันเหมือนกัน เมื่อพวกเขารับเงินแล้ว ก็บ่นเจ้าของไร่องุ่นว่า ‘คนมาทีหลังทำงานชั่วโมงเดียว กลับได้เท่ากับคนที่ทำงานหนักตากแดดทั้งวัน’ แต่เจ้าของไร่องุ่นตอบคนหนึ่งในพวกนั้นว่า ‘เราไม่ได้ทำผิดต่อเจ้าเลย เจ้าตกลงรับค่าจ้างหนึ่งเดนาริอันไม่ใช่หรือ รับค่าจ้างไปเถิด เราต้องการให้คนมาทีหลังได้เท่ากัน เราไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของเราตามใจชอบหรือ เจ้าอิจฉาเพราะเราใจกว้างหรือ’ ดังนั้นคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย”

บทอ่านที่ 2 · Philippians 1:20-24, 27

ข้าพเจ้าคาดหวังและหวังอย่างยิ่งว่า จะไม่มีอะไรให้ต้องละอาย แต่จะกล้าหาญพอ เพื่อพระคริสต์จะได้รับเกียรติในกายของข้าพเจ้าเหมือนเช่นเคย ไม่ว่าข้าพเจ้าจะอยู่หรือตาย เพราะสำหรับข้าพเจ้า การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์ และการตายก็ได้กำไร ถ้ายังมีชีวิตอยู่ในกายนี้ต่อไป ก็หมายความว่าข้าพเจ้าจะทำงานให้เกิดผล แต่ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหนดี ยังลังเลระหว่างสองทาง คือ ใจหนึ่งอยากจากไปอยู่กับพระคริสต์ ซึ่งประเสริฐกว่ามาก แต่การที่ข้าพเจ้ายังอยู่ในกายนี้ก็จำเป็นกับพวกท่านมากกว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงประพฤติตนให้สมกับข่าวประเสริฐของพระคริสต์ แล้วไม่ว่าข้าพเจ้าจะได้มาหาท่าน หรือแค่ได้ยินข่าวของท่าน ข้าพเจ้าก็จะรู้ว่าพวกท่านยืนหยัดมั่นคงในพระวิญญาณเดียวกัน ต่อสู้เป็นหนึ่งเดียวกันเพื่อความเชื่อในข่าวประเสริฐ