ศรัทธาวันนี้

24 กันยายน 2026

เสาะหาความหมายที่ลึกซึ้งกว่าผิวเผิน

“ขอทรงสอนข้าพระองค์ให้รู้จักนับวันคืนของเรา เพื่อเราจะมีจิตใจแห่งปัญญา”
สดุดี 90:12

ข้อคิดวันนี้

ถึงพี่น้องที่รัก ช่วงนี้มีข่าวภัยพิบัติที่แผนกบรรเทาสาธารณภัยได้เปิดศูนย์เฝ้าระวังฝนตกและน้ำท่วมตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางความไม่แน่นอนของธรรมชาติและความวิตกกังวล พระเจ้าทรงอวยพรและนำทางเราให้พึ่งพาพระองค์ เพื่อเราจะเดินหน้าต่อไปด้วยปัญญาและความหวัง

การรับมือ

เมื่อชีวิตรู้สึกซ้ำซากหรือเต็มไปด้วยความยากลำบาก พระวจนะในวันนี้เตือนใจเราว่า สิ่งของหรือความสำเร็จในโลกนี้ไม่อาจเติมเต็มเราได้ทั้งหมด แต่เราถูกเชื้อเชิญให้แสวงหาปัญญาจากพระเจ้า เพื่อพบความมั่นคงและความหวังในท่ามกลางความซ้ำซากและความไม่แน่นอนของชีวิต

ครอบครัว

ต่อให้ยุคสมัยผ่านไป การดูแลครอบครัวคือการถ่ายทอดคุณค่าที่คงทน มิใช่เพียงแค่การวิ่งตามสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป วันนี้พระวจนะชี้นำให้เราดูแลกันด้วยความรัก สอนให้คนในครอบครัวค้นพบจุดมุ่งหมายและความพอใจในสิ่งที่ยั่งยืน

ชุมชน

ชุมชนจะเจริญงอกงามได้เมื่อทุกคนตระหนักว่างานและความสัมพันธ์ของตนเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ ด้วยความเชื่อและความถ่อมใจ เราสามารถเปลี่ยนกิจวัตรประจำวันให้กลายเป็นการกระทำที่มีความหมายในระยะยาว คอยหนุนใจและยืนหยัดเคียงข้างกันทั้งในช่วงเวลาแห่งความสุขและความท้าทาย

บทอ่านวันนี้

บทอ่านที่ 1 · Ecclesiastes 1:2-11

ปัญญาจารย์กล่าวว่า “อนิจจัง! อนิจจัง! อนิจจังแท้ๆ! ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง” คนเราได้อะไรจากการตรากตรำ ทำงานทั้งสิ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ คนรุ่นหนึ่งผ่านมาแล้วอีกรุ่นหนึ่งผ่านไป แต่โลกยังคงอยู่ตลอดกาล ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ลับไป และรีบวนมาขึ้นที่เดิมอีก ลมพัดไปทางใต้แล้ว กลับมาทางเหนือ มันพัดวนไปเวียนมา เป็นวัฏจักร แม่น้ำไหลลงสู่ทะเล แต่ทะเลก็ไม่เคยอิ่ม สายน้ำมาจากที่ไหน มันก็ไหลกลับไปที่นั่นอีก ทุกสิ่งน่าเหนื่อยหน่าย เกินที่จะบรรยาย ตามองเห็นเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม หูได้ยินเท่าไหร่ก็ไม่จุใจ สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ก็จะเกิดขึ้นอีก สิ่งที่ทำไปแล้ว ก็จะทำกันอีก ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์ อะไรบ้างที่เราจะพูดได้ว่า “ดูสิ นี่เป็นสิ่งใหม่” เพราะมันมีมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ก่อนยุคของเรา ไม่มีใครจดจำคนรุ่นก่อน และแม้แต่คนรุ่นที่ยังไม่เกิด คนรุ่นต่อจากพวกเขา ก็ไม่มีใครจดจำ

เพลงสดุดี · Psalms 90:3-4, 5-6, 12-13, 14, 17

พระองค์ทำให้ผู้คนกลับคืนสู่ธุลีดิน โดยพูดว่า “มนุษย์เอ๋ย จงคืนสู่ธุลีดิน” หนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์ เหมือนหนึ่งวันที่เพิ่งผ่านไป หรือเหมือนหนึ่งชั่วยามในตอนกลางคืน แต่พระองค์กวาดล้างผู้คนไปในยามหลับใหล พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าเขียวสดในยามเช้า ในยามเช้ามันก็งอกขึ้นใหม่ แต่ตกเย็นก็แห้งและเหี่ยวไป ขอสอนพวกเราให้นับวันเวลาของเรา เพื่อจะได้มีจิตใจที่กอปรด้วยสติปัญญา พระยาห์เวห์! ขอเมตตาเถิด จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่าใด โปรดสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ ขอให้พวกเราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ในยามเช้า เพื่อเราจะร้องเพลงด้วยความยินดี และมีความสุขตลอดชีวิต ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านายพระเจ้าของเราอยู่กับเรา ขอสถาปนาผลงานจากมือเราเถิด ขอสถาปนาผลงานจากมือของเรา

พระวรสาร · Luke 9:7-9

เมื่อเฮโรดผู้ครองแคว้นได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็สับสน เพราะบางคนพูดว่านี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาได้ฟื้นขึ้นจากความตาย บ้างก็ว่าเอลียาห์มาปรากฏ คนอื่นๆ ก็ว่าเป็นหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณฟื้นคืนชีวิต แต่เฮโรดพูดว่า “เราตัดศีรษะยอห์นไปแล้ว แล้วคนที่เราได้ยินกิตติศัพท์นี่เป็นใคร” เฮโรดจึงพยายามที่จะพบพระองค์